حدودالعالم

این جغرافیا در این عالم آنقدر مضحکه آفرین است که من گاهی برخلاقیت فکاهه سازان به عنوان خالق فلان فکاهه شک می کنم. نمی دانم وقتی خداوند عالم را می آفرید، به چه فکر می کرد ولی من وقتی طنز می آفرینم به همۀ عالم فکر می کنم.

با دیدن بعضی ها، آدم افسوس می خورد که خداوند چه چانس های را برای بهتر ساختن بشریت از دست داده است.

                                                          نتیجۀ مهم

من وقتی نوشته های خود را می خوانم، می خواهم جهان را عوض کنم. وقتی هم که نوشته های دیگران را می خوانم، می خواهم خودم را عوض کنم.

نتیجه اما آرامش بخش است: هنوز هیچ چیز را عوض نکرده اند.

                                                        شیرینی تلخ

ما پیش ازاین هم فرموده بودیم برادری داریم که خودش خاکسار است و کارهایش قلندری.هرسال ازاین جا برایش فقط شیرینی و شکلات می برم.

پارسال که کابل می رفتم گفت : امسال شیرینی و شکلات نیاری! گفتم : چرا؟ گفت : باز خانۀ ما دختر نشود!

چه سرنوشت تلخی دارد جنسی که پس از خوردن شیرینی به دنیا می آید.

                                                 در مدح بزرگان زمانه

شد یکی از مکتبش غایب دو روز

گفت: من... گفتش که لب هایت بدوز!